شبح

تو خوبی.

   همه اینطور می گویند.

                                    من اما..این میانه

معلوم نیست

                      چه مرضی دارم!.

می خواهم خوب باشم و

                    مهربان  و

                           ساکت و

                          خیلی محتر مانه

 دروغ بگویم به همه!

گفتم محترمانه و نه بیشرمانه

                               و  هیچوقت

                              به هیچکس

                                 از راز و رمز بازی نگویم و

                                 همه شما را

                                  بازیگر صحنه تئاتر زندگی خویش

                                    سازم.

******************

خانم و

مهربان و

متین و

همگان راضی!

****************

 مثل حبابی پر از خون

که ناگهان بترکد در

بیکرانی یک آبی کبود بیکران

******************

                 می خواهم

                             اما

                                         مثل اینکه

                                                    نمی شود!

*****************

تو

سکوت آرام شب هایم را

خط خطی می کنی

و روز هایم را

به جای آغاز یک فرصت تازه

به روزمرگی وظایف بی پایان

                                      تبدیل می کنی.

*********

تو ....مرا...

                 به عمد میرانی و

                     به قصد می کشی و

                      حتی از لبخند و نوازشی

                        دریغ می کنی و

                       در عین حال.....

                  سطح عمیق جراحات دردناکم را

                       با نوازشی

                       پاره پاره می کنی

   آوید میرشکرائی دو صبح  ٢٨/٣/٨٩  تهران

/ 103 نظر / 15 بازدید
نمایش نظرات قبلی
غریبه

سلام زندگی میتواند زیبا باشد اگر بهش فکر کرد. اگر سکوت کرد میشود فهمید. اگر درستی راه و صداقت عمل همراه باشی زندگی زیبا میشود.

سیروس فتاحی

سلام شعر های خوب شما را خواندم. منم دل نوشته هایی دارم خوشحال می شوم بخوانید.

فرزام احمدي

سركار خانم مير شگرائي از نوشته هاي پر محتوايتان كمال تشكر رامينمايم فرزام از ساوه

گمشده

خیلی باتون موافقم.انگار داشتی حرفای خودم رو میزدی!جالبه...

تنهای تنها

چقدر قشنگ...

علیرضا

خیلی قشنگ بود استاد.

یاسمن

اینها شعر بودند[تعجب] خوب این که حرفهای روزمره است.که شما برداشتیدبهصورت عمودی وگزارش وار نوشتید.خدا حافظ ومولانا ورودکی وفردوسی وباقی شاعران نو وکهنه را بیامرزد والهی تن شان توی قبر نلرزد.معنی شعر نو را هم فهمیدیم خیلی حوصله آدم را صبر میبرد مثل حرفهای تکراری مادر بزرگ منه البته جسارت من را ببخشید استاد.[وحشتناک]

آزاده

حرف دلم بود....

نیما

پنداری گریستم!شایددوباره با صدای ترکندن آن حباب خون آلود در شعر ناب تو زیستم بانوی سپید پوشیده در برف سیاه!بی شعر ناب نفس هم نمیتوان کشید...