زندگی

فرصت سوگواری

                    برای آنان که می روند....

         یا که

             بهت دل باختن و

             هراس پشیمانی

                    هنگام حسرت و

                                     پریشانی.

به کام گرفتن و.................................

                          از کف نهادن.

                عطش و

                    جرعه جرعه نوشیدنی

                       بی سیراب شدن:

                        تشنگی همیشگی.

                 ******************

فغان وشیو ن و فریاد و

مرگ در سکوت و خاموشی

                  *******************

سرما

                   پیش از گرما

گرسنگی

             پیش از سیری

غروب

          پیش از طلوع و

تاریکی

                   کمی پیش از نور سحرگاه.

فراق در غیبت وصال و

                              کوری

                                   پیش تصویر گداخته خورشید

رویای محال آرامش و

                    غلیان دمادم.

             ****************

دل کودک من که چون پرنده ای

                    مضطرب و مالا مال رویا ها

 می زند پر های ظریف تند پرش را

به دیوار قفس سینه ام

    تا آخرین دم

       تا آخرین دم.

              ******************

 مهلت لبخند هراسیده ای

              شرماگین و

              رقت بار و

                      ساده لوح

بین هق هق های فروخفته و غمالود و

                        بغضی بی پایان.

                   *****************

شعر هایم را

   آویزان می کنم به لحظه های بریده خیابان

مثل این نقاش ها که تابلو هایشان را به دیوار های قشنگ گالری هایشان می آویزند.....و

در حالی که اندوه

آنچنان قفسه سینه ام را می فشارد که نفسم در نمی آید...

به هیاهوی شاد پرنده ها

            دل می بازم

آوید میرشکرائی ١/٣/٨٩ هشت شب اتوبان مدرس

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

/ 89 نظر / 21 بازدید
نمایش نظرات قبلی

این دومین کاریست که از شما میخونم واقعاً خلاقید.آرزوی موفقیتتان را دارم.

سایت کاریاب بزرگترین و به روزترین بانک اطلاعاتی استخدامی کشور http://www.karyab.org

شفا

سلام اگه دوست داشتی یه سری هم به ما بزن ..

قلم آنلاين

سلام دوست عزيز از قلم آنلاین اومدم وبلاگ شما رو ديدم و مايل به تبادل لينك هستم. به من سر بزن تا تبادل لينك كنيم. به اميد ديدار

علیرضا صارمی

سلام با اشعاری از شاعران شهر به روزم منتظر قدوم سبزتان خواهیم ماند

صفر درجه

سلام خیلی حال کردم شعر هات مثل چسب بهم میچشبه واقعاَ زیباست

مریم

سلام خیلی قشنگه شعراتون ولی توی همشون یه جور غم و ناامیدیه

محمد رضا

سلـــــــام. آوید بسیار نامت زیباست. گرامی میدارم سخنانت را گر چه فرسودگی یادم بسیار است. در گیرو دار هیچ مباش که هم اکنون متولد شده ای. خانم آوید بسیار کاراتون خوبن آرزوی موفقیت دارم براتون.

نسترن

این شعر تصویر بر دار کردن زنی نیست در یک سحر گاه هنوز تاریک؟ شاید هم نیست ولی برای من آن را تداعی کرد!

سعیدبهمنی

سلام آقاآوید به وبلاگ من هم که چندتاشعرازخودم توش گذاشتم سربزن نظرتم بده خوشحال میشم