بهشتی بی بهانه

عاشقی که فقط

لحظه های غم ودرد و اشک باری و

هجران نیست

یا که سوز درد جگر سوزی...

عاشقی را باید که رفت

باید گذشت

از همه تاریکی های پر اظطراب هراسناکش

از همه غار های پر اشکش.

شجاع باش برو

نترس از قربانی کردن لحظه های تو خالی

صد ها هزار بار شیرین ترش را به تو هدیه میکند

آنچه از کف می دهی

بهشتی بی بهانه.

  
نویسنده : آوید میر شکرائی ; ساعت ۱۱:۱٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٥/٩
تگ ها :