فلامینکو

صدای گیتار

مثل حس لمس ملافه های خنک و تمیز است

بستر آسودن است از خستگی

و صدای خسته آنکه می خواند

با موج سرخ زنی که فلامینکو می رقصد در هم میریزند

صدای گیتار

صدای باران است

بر گذرگاهی که نمی دانی

و صدای سوزناک خوانندگان

غم مواج گفتگو ست

مثل خال خال سرخ لباسش

و حضور در سرخابی عشق

بی ترس گم شدن و

بی فردائی فردا

آوید میرشکرائی ۲۶/۲/۸۷   دو صبح بارسلون

  
نویسنده : آوید میر شکرائی ; ساعت ٢:٤٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٢/۳٠
تگ ها :