نماز که می خوانی......

نماز که می خوانی

رو به خورشید

در زمین خالی یئاس

با نگاه دور بهار

که سبز کرد ه نامحسوس

زمین زیر پایت را

٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬

نماز که می خوانی

آن دور

در گذرگاه بی عابر خاک آلود

مرا دعا کن

مرا دعا کن که

بهار آمده است و

دوستم رفته است

روز اول سال

به دنبال دوستی شیرین یاری رفته است

در دیاری دیگر

٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬

نماز که می خوانی در دوردست

رو به خورشید بی غروب دلم

او را دعا کن:

خدایا

عشق را برایش

و او را به عشق

متبرک کن

در حضور

جوانه ها

  
نویسنده : آوید میر شکرائی ; ساعت ۱۱:٢٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۱/٥
تگ ها :