زود باش

دست هایم را دریاب

زود باش بگیرشان

پیش از خاموش شدن این ترانه

سالهای زیاد است

منتظر شنیدن ام

در این مسیر طولانی

حتی هر بار که راهم بسته اند

هر ایستادن کوتاهی را

به فال نیک گرفته ام

تنها به امید شنیدنصدای مضطربی که

دوستم می دارد

اینجا که من هستم

هر ترانه ای

آواز خواستن است

که فاخته ها هم

سر می دهند.

آوید میرشکرائی 4عصر 14/6/94 بزرگراه مدرس تهران

  
نویسنده : آوید میر شکرائی ; ساعت ٢:٠٠ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٤/٦/۱٦
تگ ها :