آرزو

هی می گوئی پرهیز کن!

         پرهیز کن!

                         پرهیز کن!

نمی گوئی این انباشتگی ها را چه کنم؟

نمی بینی لنگ می زنم؟

و لحظه هایم همه ورم کرده اند.؟!

حالا هنوز حتی

درگوشه گوشه های پنهان

انباشتگی ها باقی اند..

از سال های سال ام....

انباشتگی  هائی از دلخواسته ها و خیال و آرزو ها و رویا ها


**********

گوشه ای پنهان به جا مانده در دوردست درونم

هنوز فغان می کند

حجم حجیم درهم انبوه آرزو.

آوید میرشکرائی 12/4/91 دو ونیم صبح

  
نویسنده : آوید میر شکرائی ; ساعت ٥:٢٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٤/۱٤
تگ ها :