نمی روم

من به جای تو..

همه شادی هایم را

             با قلم شریک می شوم و

             به سپیدی کاغذ می گویم:

             توصیف بی بدیل

                       سفر چشمانم را

                            در منظر روبرو.

**********

نگاه کن

           آنجا

        یک فانوس دریائی هست

سینه کش آفتاب میان روز

            نشسته اند

           همه مرغان دریائی

                               بر کناره های آن.

**********

کنار همه آبراه ها

          بندرها...

رویای فرار هست و آزادی..

کناره همه بندر ها را می روم

سوار بر کشتی

در میانه آبی ترین آبها

و از لذت وسوسه فرار...

تمام تنم خار خار می شود و

از کنارت

نمی روم

تمام وجودم از خواهش می لرزد و

نمی روم

٢٣/۴/٢٠١١   دو عصر استانبول

 

  
نویسنده : آوید میر شکرائی ; ساعت ۱٠:۳٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۳/۱٧
تگ ها :