پشت شیشه ها

پشت دیوار شیشه ای اندوه ام

          لحظه ای می ایستی و

                                   می روی.

                  اندوه ام را دیده ای؟!

                         نه!گمان نمی برم!

***************

پشت دیوار شکستنی ناگفته هایم

                    ماندی و....

                        رفتی.

**********

از من می گذری ...

                    هر روز هر روز...

من و این

اطاقک شیشه ای ضخیم

              که به دورم تنیده ای

          و فریاد گوشخراشی ام

             که

                   خود

                   در را به روی آن بسته ای

                        برای ابد.

آوید میرشکرائی ١٣/٩/٨٩/تهران

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  
نویسنده : آوید میر شکرائی ; ساعت ۱٢:٢۳ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/۱٠/۳
تگ ها :