سایه

به غریبه ای می مانم

               آنی.........

                                لحظه ای.........

                                               دقیقه ای و

                                  با چهره ای

ماسکی دیگرگونه و

به غایت رنگارنگ

سفری دیگر می آغازم

                         به جهانی لبریز از نادانسته ها

*********************

سایه ای می مانم

     مبهم و فریبنده و زودگذر

از کناره بی کناره گذاری

خاموش و دور افتاده و

بن بست 

 به راهی هماهنگ میروم

‌‌‌                   آگاه و موجه وآزموده!

*****************

چون ستاره ای

یا که سیاره ای از دور دست ها

                               سفر کنان.....

             یا که پاره ابری

             بی شکل و

                                  سفید و

                                                حجیم و

                                                     رونده

             یا که چون مه

                               هم نا شناس و

                                           هم

                                                 پذیرنده و

                                                   هم بی کناره

                                در اوج قله ها و

                                  گاه

                          در دره های نا شناس

                                            فرو رفته.

*************

با اینهمه صدا

          خاموش.

بلبلی ترانه خوان و

 به غایت تنها

پرنده خاموشی تیز فام و تیز بال

                 از بام تو

عبور کنان.

***************

من چون حجم رونده ای

                    یا که

درد عمیق تیز بی حجم رونده ای

همیشه در مسیر راه های پیچاپیچ نا معلوم

            همیشه  عبور کنان...

آوید میرشکرائی  ٢٣/٢/٨٩

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  
نویسنده : آوید میر شکرائی ; ساعت ۱٢:٥٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٢/٢۳
تگ ها :