پرنده من

من صدائی بودم و خواندم

خواندم از من و از تو و

آنچه درون دل های آدمی

می وزد از نبض عشق

ترانه پرنده تنهائی

که خوانده و می خواند تا هست

پژواک تنها ترین صدای تنها ترین دلهای پشت پنجره را

*****************

من ترانه ای بودم

لبریز در گلوی پرنده ای

پرنده محبوس در قفسی

ترانه ام گریخت به زیبا ترین موسیقی

گلویم را گشود و

از قفسم آزاد ساخت

آوید میرشکرائی

  
نویسنده : آوید میر شکرائی ; ساعت ٩:٥٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱۱/۱۸
تگ ها :