صبح که می آمدی باران را دیدی؟

می دانی چه شد؟

دیری بود خاموش بودم!

چیزی نیست

روز پائیزی قشنگی ست

برگ ها بر اوج رنگارنگی

و باران در اوج پاکی

روز پائیزی قشنگی

از پی شبی اندوه بار و بی خواب و من

دوباره شاعری شدم

ترانه ساز و

ترانه خوان

آوید میرشکرائی  ٣/٩/٨٧ ٨شت و دوازده دقیقه صبح بزرگراه مدرس

  
نویسنده : آوید میر شکرائی ; ساعت ٥:۳٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٩/۳
تگ ها :