برکه متروک

در برکه دوردست آبی رنگ

که در آن

هیچ صدائی جز صدای مرغان دریائی نمی پیچد

و هیچ حادثه ای

جز نسیم

بر سطح ایستاده کبود موج نمی اندازد

آنجا که هیچ تصویر تازه ای

جز رویش نیلوفر جدیدی

سطح برکه را

نقش نمی زند....

آبی در بال پرنده می پیچد و

نگاه

مبهوت زیبائی ایستای لحظه های آبی می شود

میان پرندگان می ایستم و

وقتی جیغ می کشند

دوباره باز نام تو را آواز می دهم و

داستان خویش را می خوانم و

در سکوت برکه متروک

دوباره می پیچم

با ترانه ای

آوید میرشکرائی ١٣/٧/٨٧  چهار و نیم عصر تهران

  
نویسنده : آوید میر شکرائی ; ساعت ۱٠:٥٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٧/۱۳
تگ ها :