جواد مجابی

شاید اگر نه به این صرافت

         صرف تخیل راستگوئی

 حرفهایت را

در این مجموعه بی نام چند منظوره...!!!

ننوشته بودی و

من هم

آنچه می آید گاه و بیگاه میان لحظه ام

بر سفیدی کاغذ دفتری

ثبت نمی کردم........

کسی جز من

که ته مایه های بی مایگی و بی برگی

انبانه های رنگارنگ و

ابزار فریبکاری را

در لابه لای کلماتت و

قافیه پردازی رقت بارت

می بیند.....

نمی فهمید از راز تلخ تری

که بی شاعری

کلمات بی گناه دیگران را

وقاحت بار و رنگارنگ

بر لحظه های نا   اگاهی مردم

تصویر میکنی.

تو که

                 شاعری....نیستی.

آوید میرشکرائی    پس از خواندن مقاله جواد مجابی در بی بی سی فارسی به مناسبت دهمین سالمرگ احمد شاملو

  
نویسنده : آوید میر شکرائی ; ساعت ٩:٠۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/٥/۱٤
تگ ها :

خواب دم صبح

خوابی دیده ام دوباره..

   کابوس؟

                 نه!

که خوابی پریشان

          مثل همیشه با مهره های حقیقت

                            بی نشانی از آنچه شدنی ست:

                                       آشفته و بی نشان وپریشان.

********

من که گیج می خورم

                      لا به لای

                           همین شیار های خاکستری مبهم

           جائی که معلوم نیست....

                 از کجا آمده ای و

                                  به کجا می روی.

**********

می کوشم به تعبیر پریشانی یک نا امیدی

                                            که همیشه

               دست کم ...

                    کمی تاریک روشن است

                            مثل اول سحر.

************

خوابی دیده ام دوباره و

گیج می خورم

لیز می خورم از میان این شیار های خاکستری عمیق

      به لا به لای لحظه های...

                              روز مرگی.

اینجا هم که چون همیشه

نه آفتاب روشنی

          نه باران دل انگیزی

 هوا نه خوب و

 نه بد است و

                   از سرما

   تمام سلول های سطحی بی ریشه ام

                    می لرزند و

                       پیش می روند.

*********

خوابی دیده ام دوباره

آوید میرشکرائی  ٧ مرداد ١٣٨٩

  
نویسنده : آوید میر شکرائی ; ساعت ۸:٥۳ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/٥/۱٤
تگ ها :