شبح

تو خوبی.

   همه اینطور می گویند.

                                    من اما..این میانه

معلوم نیست

                      چه مرضی دارم!.

می خواهم خوب باشم و

                    مهربان  و

                           ساکت و

                          خیلی محتر مانه

 دروغ بگویم به همه!

گفتم محترمانه و نه بیشرمانه

                               و  هیچوقت

                              به هیچکس

                                 از راز و رمز بازی نگویم و

                                 همه شما را

                                  بازیگر صحنه تئاتر زندگی خویش

                                    سازم.

******************

خانم و

مهربان و

متین و

همگان راضی!

****************

 مثل حبابی پر از خون

که ناگهان بترکد در

بیکرانی یک آبی کبود بیکران

******************

                 می خواهم

                             اما

                                         مثل اینکه

                                                    نمی شود!

*****************

تو

سکوت آرام شب هایم را

خط خطی می کنی

و روز هایم را

به جای آغاز یک فرصت تازه

به روزمرگی وظایف بی پایان

                                      تبدیل می کنی.

*********

تو ....مرا...

                 به عمد میرانی و

                     به قصد می کشی و

                      حتی از لبخند و نوازشی

                        دریغ می کنی و

                       در عین حال.....

                  سطح عمیق جراحات دردناکم را

                       با نوازشی

                       پاره پاره می کنی

   آوید میرشکرائی دو صبح  ٢٨/٣/٨٩  تهران

  
نویسنده : آوید میر شکرائی ; ساعت ٧:۳٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٤/٦
تگ ها :