مصاحبه با هنرمندان پرشین بلاگ

وبلاگ مصاحبه با هنرمندان پرشین بلاگwww.mosahebeh.persianblog.ir

  
نویسنده : آوید میر شکرائی ; ساعت ٩:٥٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/٢٧
تگ ها :

بهار آرزو

مگر میشود که بعد آنهمه هیاهو

باد

ناگهان

به یکباره خاموش شود؟

یا اینکه

ناگهان و یک شبه

شب

به جای تاریکی و اندوه

باران ستاره ببارد؟

مگر می شود که رگبار

ناگهان

به یکباره از شستشوی درختان باز ایستد

یا که بغض قدیمی

ناگهان

مثل ترانه ای

تمام بیت های حزن انباشته را

آواز کند؟

مگر میشود که

بعد اینهمه حسرت

از ابتدای خلقت بشر

صبح ناگهان از راه برسد..

از دردناک ترین لحظه های آخرین شبی..؟

یا حتی اگر بر سنگ مزار من

نروید دوباره باز

جوانه های بهار تازه تری؟

********

نه باد از حرکت باز می ایستد ناگهان و

نه شب

بی مهابا ستاره می بارد

باید که راه را

سنگ سنگ و

خون بار

با من بیائی

تا لحظه دیدار

آوید میرشکرائی یازده و نیم شب ١٧/١٢/٨٩ تهران

  
نویسنده : آوید میر شکرائی ; ساعت ۱٠:۱٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/٢٢
تگ ها :

اشتیاق

گمانم

                      بهار دوباره باز می گردد

                    پس زمان طولانی سرما و تاریکی

             لرزیدن های لب ها و دل ها ودست ها.

                          *********

بهار است آمده دوباره؟؟

بوی رویش جوانه می آید

از ذریچه های گشوده دل پائیزی ام

در آستانه زمستانی جاوید.

*********

بهار است آمده دوباره؟!

حسرت ها و اه های غمبار را هم

با گرد و غبار..........

می روبم از گوشه کنار دل سالخورده ام

و

 به انتظار لحظه تحویل عشق

می مانم

*********

این حس عجیب در عین غم

این سر حسرت بار

این درماندگی..

این سئوال

این هنگامه بی هنگام

طوفان و رگبار

ترس و دلشوره

رویشی بی جوانه

جوانه ای بی تکرار

*************

بهار است آمده دوباره؟!

در آستانه زمستان جاوید

من هنوز چنگ در دریچه ها زده ام

هنوزحریص آفتابم

هنوز بوی خیس کوچه را

نفس می کشم.

آوید میرشکرائی ١۶/١٢/٨٩

می دانستید در زبان انگلیسی آوید یعنی اشتیاق؟؟

  
نویسنده : آوید میر شکرائی ; ساعت ۱٠:٠٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/۱٦
تگ ها :

چشم انداز

به انتظار نشستم

چشم انداز شاخه های در هم تنیده تبریزی را

                خیابان بلند....را

           تمام روز های سرد را

           تمام لحظه های

                                 گم شده در غبار بی تفاوتی و

                                              بهت نابینائی

                               ************

به انتظار ماندم

          لحظه تولد یک سئوال نامعلوم را

        با هزار پاسخ روشن تر از خورشید

                          هر صبح.

             هزار پاسخ داشت

    آن که کلمات سئوال را نمی توانست بخواند

                   ***********

 و پشت مهی از تاثر و سردرگمی

          پنهان شده بودند

                           جمله هائی نامعلوم.

            *********

 به انتظار ماندم

                   به انتظار ماندم

           پنجاه سال

                 پنجاه قرن

 از همان اولین لحظه که الف را خواندند

           از همان لحظه ها در کنار جوانه های بید

                به انتظار ماندم

               به انتظار ماندم

از همان نخستین الف

آیا باز جوانه ها

          بر تن لخت درختان

               پنهان شده اند

                           تا رویش بهار آزادی؟

               ***********

دیگر این را همه می دانند

هر گاه شب را

بیدار بمانی

به احترام تاریکی و

بلندای گفتگو...

بی شک

لحظه طلیعه سحر

                  زود تر ......می رسد.

آوید میرشکرائی ١٢/١٢/٨٩

  
نویسنده : آوید میر شکرائی ; ساعت ۸:۱٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/۱۳
تگ ها :